ओळखा पाहू हा वेचा कोणत्या पुस्तकातील आहे ते... - ६५

पुस्तकाचे नाव

संकेतः वाचले असेल तर गरज नाही ( खरेच गरज नाही पडली संकेताची :))
एकमेव संकेत - सदर लेखकास साहित्य अकादमीचा पुरस्कार मिळाला आहे. आणि कोकण प्रांतावर अधिकाराने लिहितात

या वेच्याचे विजेते आहेत - इंद्रराज आणि वल्ली. :)
टण्या यांनी स्पष्ट संकेत दिले आहेत त्यावरुन त्यांनी ओळखले आहे याची खात्री वाटते.
तेव्हा उत्तर जाहीर करतो आहे.
पुस्तकाचे नावः गारंबीचा बापू
लेखकः श्री.ना.पेंडसे
वेच्याचे पुस्तकातील स्थान : पान क्रमांक ८७ (२००९ च्या पुनर्मुद्रण आवृत्तीतील)

वेचा:
--------------------------
"मठ कुठं आहे?"
"तो पाहा कोपर्‍यांत?"
"ते उंचावरचं पांढरं घर?"

हमारी याद आयेगी..... (उत्तरार्ध)

Submitted by प्रभाकर नानावटी on

.....शैलेंद्र, नूरजहान, साहिर व गीता दत्त

लेखकाचे शैलेंद्रशी मैत्रीचे संबंध होते. गाणी, गझल व कविता यांच्या आवडीमुळे दोघेही समानधर्मी. गाण्याचे दर्दी. खरे पाहता लेखकाला चित्रपट गीतावर लेख लिहिण्यास शैलेंद्रनीच प्रोत्साहित केले. शैलेंद्रच्या मृत्युनंतर 'मौज'च्या राम पटवर्धनांशी गप्पा मारताना शैलेंद्रविषयीच्या लेखाची कल्पना लेखकाला सुचली. व नंतर तो लेख सत्यकथेच्या अंकात छापून आला. अशाच प्रकारच्या लेखांचा संग्रह म्हणजेच गीतयात्री हे पुस्तकं

'तरुण' लेखकांची पुस्तकं.. कुठे आहेत?

Submitted by शर्मिला फडके on

काल मॅजेस्टिक ग्रंथप्रदर्शनात काय किंवा त्याआधी ठाण्याच्या सा.सं.च्या पुस्तकप्रदर्शनात काय.. पुस्तकं खरेदी करणारी नव्वद टक्के लोकं मध्यमवयीन. पंचविशीच्या आतला एकही तरुण मुलगा-मुलगी पुस्तक विकत घेतानाच काय, उचलून चाळत असलेलीही दिसले नाहीत. मराठी पुस्तकांच्या दुकानांमधेही अशी वयाने'तरुण' गर्दी कधीच दिसत नाही जशी ती लॅन्डमार्क, स्ट्रॅन्ड, क्रॉसवर्ड मधे दिसते.. इंग्रजी पुस्तकं खरेदी करताना. पण अर्थात 'तरुण' (वयाने) मराठी लेखकही तर दिसत नाहीत कधी मराठी पुस्तकांच्या जगात. हेही एक कारण आहे नक्कीच मराठी तरुण पुस्तकवाचनापासून दूरच रहाण्यामागचं.

काही शब्द/शब्दसमूह/ वाक्यॆ आणि महनीय व्यक्ती

Submitted by विष्णु वडेर on

काही अर्थपूर्ण शब्द किंवा शब्दसमूह अथवा वाक्यॆ ऎतिहासिक असतात. त्यांमागॆ ऎखादी व्यक्ती, अथवा व्यक्तिसमूह अथवा राजवट उभी असतॆ. तॊ शब्द वा शब्दसमूह म्हणजॆ तत्कालीन सामाजिअक, राजकीय इ. परिस्थितीचा परिपाकच असतॊ. उदाहरणार्थ-
१. `चलॆ जाव!'-म. गांधी
२. `मॆरी झांसी नही दूंगी'- राणी लक्शुंबाई
३. `इन्किलाबाद झिंदाबाद'
४. `स्वराज्य हा माझा...'- लॊ. टिळक
५. `हर हर महादॆव' -शिवाजी महाराज
६. `चलॊ दिल्ली' - सुभाषचंद्र बॊस
७. `आधी लगिन कॊंड्याण्याचॆ, मग रायबाचॆ..'- तानाजी
८. ` जय जवान, जय किसान'- लालबहाद्दूर शास्त्री
९. `वंदॆ मातरम'- बिपिनचंद्र

पानिपताची मराठी भाषेला देणगी?

Submitted by चिंतातुर जंतू on

पानिपतच्या लढ्याला आता २५० वर्षं पूर्ण होतील. पानिपत आणि तिथं झालेला पराभव ही मराठी माणसाला सलणारी आणि सहज विसर न पडणारी अशी गोष्ट आहे. पण त्यामुळे 'पानिपत होणे' असा एक वाक्प्रचार मराठीला मिळाला. पानिपताविषयीची बखरींतली किंवा मौखिक परंपरेतली वर्णनं, पोवाडे वगैरेंमधून असे इतर काही शब्द मराठीला लाभले का? असतील तर ते कोणते याविषयी माहिती हवी आहे. एखाद्या शब्दाची व्युत्पत्ती पानिपत-वाङ्मयाबाहेरचीही असू शकते, पण तो शब्द/वाक्प्रचार/म्हण मराठीत प्रचलित होण्यामागचं कारण पानिपत-वाङ्मय (लेखी/मौखिक) असलं तरीही चालेल.

ओळखा पाहू हा वेचा कोणत्या पुस्तकातील आहे ते... - ६४

संकेत: गरज पडली तर देईन. या वेच्याला विजेते मिळणे अवघड नसावे :)

संकेत १ : ह्या पुस्तकाने महाराष्ट्राच्या भूगोलावर परिणाम करणार्‍या एका महत्त्वाच्या घटनेला स्पर्शले आहे. (बहुदा हाच संकेत पुरेसा ठरावा :) )

संकेत न देताही वल्ली यांनी पुस्तक ओळखले आहे. तेव्हा या कोड्याचे प्रथम विजेते आहेत वल्ली.
दुसरा विजेता मिळाला :)
रोचीन ने हे पुस्तक अचूक ओळखले आहे. अर्थात लेखकाच्या नावात थोडा घोळ झालाच तिचा. पण पुस्तकाचे नाव अचूक सांगितले आहे.

चला उत्तर जाहीर करतो आहे.

उत्तरः
पुस्तकाचे नावः खंडाळ्याच्या घाटासाठी
लेखिका: शुभदा गोगटे

एवढ्यात तुम्ही कोणती पुस्तके विकत घेतली आहेत? भाग - ५

Submitted by सागर on

भाग ४ देखील दुसर्‍या पानावर गेला त्यामुळे नवीन धागा सुरु करत आहे

शाळा - एका उत्सवाचा सोहळा

Submitted by मृत्युन्जय on

शाळा हा विषयच असा आहे की कितीही लिहा कमीच पडेल. पेनातली शाई संपेल (किंवा कळफलक दाबु दाबुन बोटे दुखतील) पण शाळेच्या आठवणी संपणार नाहीत. प्रत्येकाच्या हृदयात शाळेच्या आठवणींसाठी एक वेगळ कप्पा राखुन ठेवलेला असतो. त्या १०-१२ वर्षांच्या आठवणी नेहेमीच सोनेरी रुपेरी असतात असे नाही पण अटळ, अचल, अविनाशी नक्की असतात. माझ्या आठवणीत एक नाही अनेक शाळा आहेत. पण शाळेशी खर्‍या अर्थाने बंध जुळण्याच्या काळात म्हणजे ५ वी नंतर मी ठाण्याच्या सरस्वती मध्ये होतो.