गुरुजींनी दुखर्‍या अंगानं उन्हाळा काढला. मृग संपला. यंदा पाऊसकाळ चांगला होता. भाताची पिकं नेटाला लागली होती. उसाच्या मळ्यात पाटकी-पलाणी समढम होऊन वाहत होत्या. रिपरिप पाऊस पडायचा आणि अनेक खोपटं गळायची. पुढच्या वर्षी पक्की घरं बांधायची अशी सालाबादगत माणसं बोलायची. उसाच्या मळ्यातला गारठा बांध ओलांडून गावठाणात घुसायचा. गावठाण काकडून जायचं. गुरुजींनी आयुष्यभर तालुक्याला-जिल्ह्याला अनेक खेटा मारलेल्या. जन्माची दगदग करून घेतलेली. तीच म्हातारपणी उबदारी आलेली. त्यांचं अंग दुखायचं आणि काकडून आकडायचं. शेवंती चुलीच्या पोटात शेणी धुमत ठेवायची. चुलीपुढं गुरुजी धगाला पडायचे, तरी अंगातला गारठा पळायचा नाही. न्याहारीपर्यंत गुरुजी चुलीजवळच वैलासारखे बसून राहायचे. पुन्हा भाळ मारून म्होरच्या सोप्याला यायचे. ओघळणार्‍या पागोळ्या बघायचे. गावठाणात जागोजाग डबकी साचलेली. डासांचा धिंगाणा सुरु असायचा. माजलेल्या पिसवा गुरांना चटाचटा चावायच्या. रात्री आड्याकडं बघीत गुरुजी वाकळेवर पडले की बाहेरून बेडकांचं डराव डराव गाणं ऐकू यायचं. ऊस पाऊसवार्‍यात कडाकडा वाजायचा. इठलाईचा आंबाही चळ लागल्यासारखा फांद्या हलवीत नाचायचा. गुरुजींना काही खरं वाटत नव्हतं.

संकेत १. मराठीतील ही एक माईलस्टोन कादंबरी बहुतेक पुविकरांनी वाचलेली असावी.
संकेत २. लेखकाने अगदी मोजक्याच कादंबर्‍या लिहिल्या आहेत पण ठराविक साच्यात अडकून न पडता.
संकेत ३: लेखक कदाचित मराठीतील सर्वाधिक मानधन घेणारे लेखक आहेत. मध्यंतरी एका पुस्तकाच्या निमित्ताने(अधिक मानधनासाठी) त्यांनी नेहमीचे प्रकाशक सोडून मराठीतील दुसर्‍या चमचमत्या प्रकाशकाकडे मोर्चा वळवल्यावर बरीच चर्चा झाली होती.
संकेत ४: वेच्यातील गुरुजींचे नाव खैरमोडे गुरुजी आहे.

सागरचे अभिनंदन पुस्तकाचे अचूक उत्खनन करून वेच्याचा पहिला विजेता झाल्याबद्दल. :)
श्रावण मोडक, मणिकर्णिका आणि देवेंद्र प्रभुणे यांनी पण पुस्तक अचूक ओळखले आहे तेव्हा त्यांचेही अभिनंदन.

आता उत्तर जाहिर करत आहे.

पुस्तक - झाडाझडती
लेखक - विश्वास पाटील
पान नं - ४०८