११ फेब्रुआरी. देसायांकडे जाउन आलो. त्यांनी बोकडदाढी वाढविली आहे. ज्वालाग्राही पदार्थ प्रकरणात पुरेसा पुरावा नसल्यामुळे त्यांना सोडण्यात आलं. त्यानंतर ते बिहारमध्ये गेले. तेथे अंडरग्राउंड राहून काम करीत होते. तेथले कार्य संपल्यावर परत मुंबईला आले. "अजूनही अंडरग्राउंडच का ?" साळसूदपणानं विचारलं. त्यांना ते आवडलं नाही.
त्यांना फक्त माझा प्रश्न आवडला नाही. मला सबंध देसाईच आवडेनासा झालाय. दांभिक लेकाचे.
त्यांना डेफ्थ आहे हे मान्य करतो. माणूस पॉलिश्ड आहे. गटस् ही असावेत. पण ते शिष्टपणाचा आव आणतात तो शिसारी आणणारा आहे. आपण समोरच्या माणसापेक्षा मोठे आहोत असं ही माणसं गृहीतच धरतात. मग उच्चासनावरून पामरांना दोन शब्द सांगावेत अशा थाटात बोलू लागतात. झक मारता तुम्ही.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
संकेत लागलाच तर उद्या देईनच.

संकेत १: लेखक मराठीतील सर्वश्रेष्ठ कादंबरीकारांपैकी एक असून ही एका वेगळ्याच धर्तीची कादंबरी त्यांनी लिहीली आहे.
संकेत २: दुसर्‍या महायुद्धाच्या पार्श्वभूमीवर मुंबईतील चाळ जीवनाचे प्रत्ययकारी सूक्ष्म चित्रण या कादंबरीत केले गेले आहे.
संकेत ३. एखादी रोजनिशी असावी अश्या स्वरूपात ही कादंबरी लिहिली गेली आहे. कादंबरीतील वर्णन म्हणजे जणू काही झुळझुळत्या पाण्याबरोबर झुलणारे गवतच.

सागरचे अभिनंदन. वेच्याचा पहिला विजेता झाल्याबद्द्ल. दिगम्भा व पाठोपाठ मणिकर्णिका यांनीही उत्तर अचूक ओळखले आहे. तीन विजेते मिळाल्यामुळे उत्तर जाहीर करत आहे.:)

पुस्तक - लव्हाळी
लेखक - श्री. ना. पेंडसे