".....मद्याचा परवाना मिळवण्यासाठी मी सरकारी इस्पितळातील त्या डॉक्टरना जाऊन भेटलो. त्यानी माझे वजन, उंची, जिभेचा रंग तपासला; ठराविक नमुन्याच्या अर्जात मी माहिती भरली. 'तुम्हाला मद्य प्यायला आवडतं का?' असं त्यानी विचारलं. काहीसं लाजत मी 'होय' म्हटलं. तेव्हा त्यानी अर्जात 'अल्कोहोल घेण्याची सवय आहे' असं लिहिलं. मला नीट झोप लागते की, रात्री मध्येच जाग येते नि बेचैन वाटते? असं त्यानी विचारलं. पण मी काही उत्तर देण्याच्या आधीच त्यांनी लिहिलं, 'निद्रानाशाचा विकार'. पुढचा प्रश्न होता, 'माझ्या कामात खूप लक्ष केंद्रित करण्याची व कल्पकतेची गरज आहे काय?' त्यांनी अर्जावर लिहिलं., "सृजनात्मक कार्य!"

~~ या वेच्यासाठी वेगळा संकेत देण्याची आवश्यकता असेल असे मला वाटत नाही, कारण मजकुरातच लेखकाचे एक ठळक वैशिष्ट्य आहेच आहे.

~~ तरीही हे एका 'आत्मचरित्रा'तील उतारा आहे...इतपत सांगतो....आणि हे ज्याचे आत्मचरित्र आहे ती व्यक्ती इथल्या प्रत्येक सदस्याच्या ओळखीची/माहितीची आहे.

जादाचा संकेत ~ श्री.सागर आणि श्री.वल्ली यानी केलेल्या प्रयत्नानंतर जादाच्या संकेताची गरज भासत आहे असे दिसते. तर तो देत आहे : हे एक अनुवादित आत्मचरित्र आहे. पण असे असले तरी मूळ लेखक प्रत्येक मराठी माणसाला माहीत आहे.....आणि त्या व्यक्तीवर आपण प्रेमही तितकेच करतोय.

चौथा संकेत ~ लेखक महाराष्ट्रीयन नाही हे तर वर आलेच आहे....तरीही ज्यादाचा आणखीन् एक संकेत ~ यांची ओळख या देशातील सर्व भाषिकांना आहे....त्यामुळेच ते सर्वानाच "आपले' वाटतात.

श्री.सागर....आणि पुस्तक ही अशी एक विलोभनीय सांगड आहे की, वेचा देताना मनी आलेच होते की बाकी कुणी नाही तरी 'सागर' हे पुस्तक आणि लेखक ओळखणारच ! ~ सो, प्रथम विजेते श्री.सागर....अभिनंदन

श्री.सागर यांच्यापाठोपाठ आत श्री.वल्ली यानीही पुस्तक आणि लेखक ओळखले [त्यामुळे त्यानी 'हुश्श...' केलेले मला इथे ऐकू आले आहे.]...अभिनंदन.

दोन सदस्यांनी पुस्तक ओळखले असल्याने ते जाहीर करीत आहे : "लक्ष्मणरेषा" ~ मूळ लेखक आर.के.लक्ष्मण, अनुवादक श्री.अशोक जैन

इन्द्रा