विजेता क्र.१- दिगम्भा, विजेता क्र.२- इंद्रराज पवार, विजेता क्र.३- देवेन्द्र प्रभुणे व टण्या
सर्वांचे हार्दिक अभिनंदन......

खालील वेचा विश्राम बेडेकर लिखित ‘एक झाड आणि दोन पक्ष‘’ ह्या त्यांच्या आत्मचरित्रातील आहे.

गावात ग्रंथालय होते. जुनाट. तिथली पुस्तके पोरक्या पोरासारखी. त्यांच्यावर कव्हरे लक्तरासारखी. पाने दुमडलेली, फाटलेली, डाग खुणा पडलेली. जागजागी चिताडलेली. तिथे नाईलाज म्हणून तरुण मुले पुस्तकासाठी येत. मुकाट्याने पुस्तके घेत आणि अंग चोरून निघून जात. बाकावर जाड भिंगांचे चष्मे घातलेले म्हातारे बडबडायचे. खोकत असायचे. तंबाकूच्या पिचकार्‍या टाकायचे. तिथे जाणे याच्या जिवावर येई. पण आता कॉलेजची लायब्ररी होती. नवी. कोरी करकरीत. चिरेबंदी. खूप ऐसपैस. मोठमोठाली दारे आणि खिडक्यांची. त्यांच्या असंख्य काचा रोज साफ पुसलेल्या, धुतलेल्या. सकाळी बाहेरच्या व्हरांड्यातून धावत बागडत आलेले ऊन त्या काचांना बिलगे. त्या झळाळून जात. जणू सकाळचा सूर्य अगणित अल्लाउद्दीनचे दिवे तिथे उगाळीत बसला आहे!
काचेच्या कपाटात पुस्तके - अल्लाउद्दीनचे लाड पुरविणार्‍या राक्षसासारखी! पण हे राक्षस सुंदर होते. त्यांच्या अंगावर रंगीबेरंगी कव्हरांचे कपडे. त्यावर सुंदर चित्रांची, नक्ष्यांची, वेलबुट्ट्यांची गोंदणे. छातीवर, डोक्यावर सोनेरी अक्षरांची पदके आणि शिरपेच. ही पुस्तके म्हणजे शब्दकळेची नवी दृष्टी देणारी, कल्पनेच्या बागेतली काळ्या चाफ्याची फुले! या पुस्तकांतून अनेक पात्रे बाहेर येत. याच्या डोक्यातल्या विचारचक्रावर स्वार होत. स्वत:शी गिरक्या घेत फिरत राहत. दिवसचे दिवस हा त्यांच्या संगतीत राही. तिथे हा डिकन्सच्या डेव्हिड कॉपरफील्ड बरोबर रडला होता. सॅम वेलर, हकलबरी फिनबरोबर मनमुराद हसला होता. इब्सेनच्या अनोख्या नाट्यशिल्पाने चकित झाला होता. शॉच्या बुध्दीच्या स्फुल्लिंगांनी दिपून गेला होता. नुकत्याच झालेल्या रशियन राज्यक्रांतीचे इतिहास वाचून थरारून उठला होता. काव्ये, कथा, कादंबर्‍या, नाटके इतिहास, तत्त्वज्ञान यांची पुस्तके विचारसौंदर्याचे धडेच्या धडे याच्या डोक्यावर ओतीत. हा त्याने न्हाऊन निघे.