सैल धागे

मी:
शेवटचं तुला भेटायचं राहून गेलं,
स्वप्नच तू, जगायचं राहून गेलं...
चंद्रखळ्यांचं गाव बिलोरी, अवखळ,
त्या गावात हरवायचं पुन्हा राहून गेलं...

ती:
अंतरातले अंतर मोजताना,
अंतर काही संपत नाही… (२)
अंतरात माझ्या पाहताना,
अंतर तुला तिथेही नाही.

मी:
माळले नवकिरणांनी नभाचे हार,
रात्रीस बिलगायचं, शेवटचं राहून गेलं...
बांधले नजरेचे पूल या डोळ्यांनी,
तुझ्यासवे शेवटचं चालायचं राहून गेलं...

ती:
चंद्र विसावला अंतरी तरी,
अंतरात हे कसले अंतर?
अंतरात खोल दडले,
तुझे माझे सैल धागे

- शब्दमेघ
(६ फेब्रुवारी २०२६)