लॉरी बेकर यांच्यावर लोक्सत्तात हा एक लेख मिळाला. (गुगलबाबाची कृपा दुसरे काय? )
या लेखामुळे वाचकांना किमान कल्पना तरी येईन की लॅरी बेकर हा भारतातील अवलिया आर्किटेक्ट का होता?

कमी जागेत आणि स्वस्तात उत्कृष्ट घरे कशी बांधावीत हे लॅरी बेकर यांनी शिकवले.
वर दुवा दिला आहे तो लेख वाचकांनी अवश्य वाचावा.

बाकी लॅरी बेकर तुम्ही वाचला की अवश्य लिहा कसे वाटले ते.

आता माझ्या यादीकडे वळतो
सध्या जेम्स हॅडली चेस चे विजय देवधरांनी अनुवादित केलेले नॉक नॉक हू इज देअर ही कादंबरी वाचतोय... भन्नाट आहे.

आज ती संपेन. मग उद्यापासून बहुतेक संपूर्ण शेरलॉक होम्स वाचायला घेईन

त्यानंतर पुढील पुस्तके रांगेत आहेत
- कोवळे दिवस - व्यंकटेश माडगूळकर
- श्रीमानयोगी - रणजित देसाई
- डेझर्टर - विजय देवधर

सात सक्कं त्रेचाळीस-किरण नगरकर
पुस्तकाच्या प्रस्तावनेत लिहील्याप्रमाणे या कादंबरीत लोकविलक्षण तंत्राचा वापर केला गेला आहे असे म्हटले आहे, तसा वापर करुन लिहीली गेलेली ही मराठीतील पहिली कादंबरी आहे असंही म्हटलं गेलेलं आहे. ही कादंबरी एका दमात माझ्याच्याने संपवली गेली नाही आणि ते बरंच झालं म्हणायचं कारण नंतर मधून मधून फाटकन तोडून इतस्ततः भिरकावलेले तपशील (हेच मी मघाशी म्हटलेले तंत्र) संगतवार जुळवता आले. वाचायची असेलच तर सुंदर भाषेकरता आणि वाक्यरचनांकरता वाचा, थेट आत जाऊन कच्चकन रुतून बसणरया संवादांकरता वाचा. संपूर्ण वाचलीत की त्यावर केतकरांनी केलेली घणाघाती टिका मिळवून वाचा, त्यावरचं शांता गोखलेंनी केलेलं समर्थनही वाचा. मला वाटतं या कादंबरीच्या वाचनानंतर आपल्याला 'काय आवडत नाही?' पेक्षा 'काय आवडतं?' ही कॅट्यागिरी जास्तच रिफाईन्ड होते.
पहिल्या पाच पानांमध्ये चक्करल्यासारखे होते (तसे होणे अपेक्षित आहे) पण मी नेट लावून वाचली आणि आता त्या कादंबरीच्या प्रेमात आहे. पहिल्या पानावरचा नगरकरांचा फोटो सरप्राईज एलिमेंट आहे. फार्फार देखणा मनुष्य.

किरण नगरकरांची 'ककल्ड' मी मराठी आणि इंग्रजी अशा दोन्ही भाषांमधून वाचलेली. नगरकरांचे 'ट्रिओ'वाचून व्हायला आता एकच कादंबरीची कमी होती ती म्हणजे 'रावण अँड एडी'

रावण अँड एडी- किरण नगरकर
रावण आणि एडी नावाच्या मुलांच्या समांतर प्रवास, एडी आणि रावण यांना जोडणारा एडीच्या वडीलांच्या मृत्यूची घटना, एडीच्या आईने खतपाणी घालून एडीच्या मनात फोफावत ठेवलेली रावणविषयीची घृणा, यावर कळत्या वयात येईपर्यंत अनभिज्ञ असलेला रावण, मुंबईतले राजकीय प्रवाह आणि त्यानिशी एडी आणि रावण यांच्या आयुष्यांनी घेतलेली अनपेक्षित वळणं, एडीच्या असण्यात रावणचं सततचं असणं आणि रावणच्या असण्यात एडीचं-अशा सगळ्या असण्याचं गंमतीशीर नॅरेशन म्हणजे 'रावण अँड एडी'
ही कादंबरी 'अक्षर प्रकाशन'ने मराठीत 'रावण आणि एडी' नावाने प्रकाशित केली. ती किरण नगरकरांनीच लिहीली/अनुवादीत केली आहे.

परवाच विकत घेतलेले व्यासपर्व घरी आले. वाचायला सुरूवात केली आहे. अगदी चवीचवीने वाचत आहे.
अनेकांप्रमाणे मलाही ते फारच आवडते आहे

नुकतेच जेम्स हॅडली चेस चे विजय देवधरांनी अनुवादित केलेले नॉक नॉक हू इज देअर संपवले.
चांगली कादंबरी वाटली. पण शेवट अपेक्षित असल्याप्रमाणेच होता. शेवटी शेवटी अनुवादकाची पकड सुटलेली जाणवली ही कादंबरी वाचताता. विजय देवधरांच्या कादंबर्‍या वाचताना सहसा असे होत नाही. पण बहुतेक मूळ कथेत तसा दम नसावा. आडात नाही तर पोहर्‍यात कुठून येणार अशी शक्यता असावी. पण जेम्स हॅडली चेस चे थ्रिल ही कादंबरी वाचताना नक्की मिळते.

संपूर्ण शेरलॉक होम्स वाचायला घेतला आहे. पहिल्या २ कथा झाल्या आहेत वाचून. आज रात्री लाल केसांचं मंडळ ही कथा वाचेन

नुकतेच भगिरथ म्हणून एक ओके ओके पुस्तक संपवले
त्यानंतर व्यासपर्वात डूंबून झाले.
आता एक अतिशय प्रसिद्ध लेखकाने केलेला अतिशय सुंदर अनुवाद वाचतोय
जरा अशोककाकांचा वेचा येऊदे नेमके तेच पुस्तक निघायला नको म्हणून नाव घोषित करत नाहीत

जोडीला मधेमधे चवीपुरते रश्मि बंसल यांचे 'connect the dots' वाचायला घेतले आहे

धागा वर आणण्यासाठी हा प्रतिसाद

१.महाराष्ट्र संस्कृती - पु.ग.सहस्त्रबुद्धे
२.अर्थात - अच्युत गोडबोले
३.सात मजले हास्याचे - सं-सुधा जोशी - गंगाधर गाडगीळांचे निवडक विनोदी साहित्य
४.आपल्या पूर्वजांचे तंत्रज्ञान - निरंजन घाटे
५.लमाण - डॉ.लागू
६.इंडिया अ हिस्टरी - जॉन के
७.अ रिलक्टंट हिरो - मायकल डॉब्ज

भिन्न वाचले.
त्या आधी जी एं.चा अनुवाद असलेले 'गाव' वाचले.
दोन्ही पुस्तकांनी अपेक्षाभंग झाला

गाव आहे छान मात्र मुळ पुस्तकातील हलक्याशा कुचकटपणाने जी खुमारी येते ती या भाषांतरात तश्या प्रकारे न आल्याने तेवढी मजा आली नाही. बाकी भिन्न मधील भिन्न विषय सोडल्यास एक कादंबरी म्हणून ओके ओके (खरंतर तेच तेच) वाटले. शिवाय कादंबरीच्या (बर्‍याच जास्त) लांबीमुळे विषय खूपच डायल्युट झाला आहे असे वाटते.

आता आणखी एक पुस्तक वाचतोय, ते मात्र आवडले आहे. त्याचा १०० वा वेचा संपला की वेचा देणार आहे तेव्हा नाव सांगत नाही.

विजय देवधरांनी 'गियानाहून पलायन' या पुस्तकात पलायनकथा अनुवादीत केल्या आहेत.
भारत बुक हाऊस ने त्याची स्वस्त आवृत्ती काढली आहे (फक्त ६० रु.)
या कथासंग्रहात ४ पलायनकथा आहेत. (कथांची नावे थोडीफार चुकलेली असू शकतील, कारण आठवून लिहितो आहे )
१. दोन मित्र - पहिल्या महायुद्धाच्या काळात सुरु होऊन नंतरच्या काळातील ही एका पायलटची आणि एका कुत्र्र्याच्या जीवश्च कंठश्च मैत्रीची कहाणी आहे.
२. गियानाहून पलायन - फ्रेंच गियानातील यातनामय तुरुंगातून एका कैद्याने केलेल्या पलायनाची चित्तथरारक कथा
३. बर्लिनच्या भिंतीवरुन पलायन - नावावरुनच एक अत्भुत कल्पना वापरुन पूर्व मधून पश्चिम बर्लिन मधे एका कुटुंबाने पलायन केले त्याची कथा आहे
४. भुयारातून पलायन - अजून वाचायची आहे पण ही पण पूर्व मधून पश्चिम बर्लिन ला पलायन केले त्याची कथा आहे

एकूणच २ दिवस वाचनात थरार होता , शेवटची कथा छोटी आहे ती आज संपेल
अनेकदा वाचून थरार अनुभवता येण्यासारखे पुस्तक केवळ ६० रुपयांना आहे, त्यामुळे थरारकथा आवडणार्‍यांना हे पुस्तक म्हणजे पर्वणीच आहे

शांतवन - अंबिका सरकार
अभिनयाचे प्राथमिक सहा पाठ - सदाशिव अमरापूरकर + आनंद विनायक जातेगावकर
डार्विन आणि जीवसृष्टीचे रहस्य - सं. रवीन्द्र रुक्मिणी पंढरीनाथ + नंदा खरे
वाचू आनंदे - माधुरी पुरंदरे
तत्पुरुष - कविता महाजन

'इस्रोतले माझे ते दिवस' -- लेखक: प्रकाश मुजुमदार. राजहंस प्रकाशन.
नुकतेच लायब्ररीतून आणले आहे.

ओमेर्ता चे भाषांतर वाचत आहे

अजूनही शांतारामचा ठोकळा वाचणेच चालू आहे.

"ब्रश माइलेज" सुप्रसिद्ध चित्रपकार रवी परांजपे यांची तितकीच चित्रमय आत्मकथा. खरेतर हे पुस्तक आणले होते एका चित्रकार मित्राला प्रेझेन्ट देण्यासाठी पण त्याचा वाढदिवस अजून एक आठवडा लांब आहे हे माहीत असल्याने दरम्यानच्या काळात पुस्तकातील एकदोन लेख वाचावेत आणि चित्रांचाही आनंद घ्यावा म्हणून उघडलं, अन् त्यात हरवूनच बसलो आहे.

[आता तर पूर्ण वाचल्याशिवाय ते द्यावे असेही वाटनासे झाले आहे.]

मी अलिकडे काहीच वाचलेले नाहिये

काल पासून संजय सोनवणींचे मुंबई २६/११ : आधी आणि नंतर हे पुस्तक वाचतो आहे.

मुंबई बॉम्बस्फोटाचा परामर्श घेताना संजय सोनवणी यांनी दहशतवादाच्या निर्मितीवरही त्यांनी लिहिले आहे.

त्यांच्या एलटीटीई वर आधारीत एका कादंबरीवर अमेरिकन रेडीओ वर मुलाखत झाली होती तेव्हा 'जगातला सर्वात मोठा दहशतवादी देश अमेरिका आहे' हे अमेरिकेत जाऊन सांगणारे एकमेव भारतीय असावेत. पण अमेरिका हा विचार स्वातंत्र्यास मानणारा देश असल्यामुळे काही अपाय न होता परत आले - ही माहिती प्रकाशकांनी या पुस्तकाच्या सुरुवातीला छापली आहे.

एकंदरीत पुस्तक छान वाटते आहे. भारत बुक हाऊसने प्रकाशित केलेले अवघे ६० रुपयांचे पुस्तक आहे हे.

नुकतीच २ चांगली पुस्तकं वाचली.

1. हेडहंटर - सुमेध वडावाला (रिसबूड) ह्यांनी लिहिलेले गिरीश टिळक ह्यांच्यावरचे हे पुस्तक मला आवडले. हेडहंटर म्हणून गिरीश टिळक यांनी वर्णन केलेले किस्से आणि इनसाईटस मस्तच आहेत.
2. आणि चिनार लाल झाला - प्रभाकर पेंढारकर ह्याची १९७१ च्या युध्दाच्या पार्श्वभुमीवरची छोटीशी कादंबरी. सहसा कादंबर्‍यांंच्या वाटेला ना जाणारा मी पण 'प्रभाकर पेंढारकर' नाव वाचून घेतली आणि निराशा नाही झाली. महत्वाची गोष्ट म्हणजे ह्याचा नायक हा पाकिस्ताची वैमानिक 'युसूफ' आहे. नक्कीच वाचनीय.

दरम्यानच्या काळात जे काहि थोडेफार वाचले ते असे:
-- Pride and Prejudice (क्ष व्यांदा वाचले )(टॉप क्लास)
-- १९८४ (लय भारी)
-- ओमेर्ता (अनुवाद)(ठीक ठीक आवडले)
-- नथिंग लास्ट्स फॉरेव्हर (अनुवाद) (आवडले--एकदा वाचायला छान)
-- मनातले अवकाश (आवडले)
-- अधर्मयुद्ध (फार आवडले)
-- वनवास (क्ष व्यांदा वाचले.. अर्थात टॉप क्लास)
-- सध्या वाचतोय 'फ्रॉम रशिया विथ लव्ह' (००७ जेम्स बाँड कथा -- अनुवाद) (अनुवाद अत्यंत ढीसाळ आहे.. पुस्तक कसेबसे वाचतो आहे)

दिवाळी अंक
-- लोकप्रभा
-- गृहशोभिका
-- जत्रा
-- हंस
-- ठकठक
-- लोकसत्ता
(यातील लोकसत्ता सोडल्यास बाकी कोणताही आवडला नाही. लोकसत्तातील काहि लेख आवडले. बाकीच्यातील एखाद दुसरा लेख बराय. बाकी जाहिरातींचा बुजबुजाट आहे फक्त)

'पाडस' वाचले बर्‍याच दिवसांपूर्वी.
सध्या अधूनमधून प्लेटोच्या 'रिपब्लिक' ग्रंथाचा 'आदर्श राज्य' हा अनुवाद वाचतोय. शाळेत असताना दोन-तीनदा सुरुवात केलेली, पण डोके जड झाले म्हणून सोडून दिले होते. आता किती वाचतो ते बघुया!

वरच्या यादीनंतर रणांगण वाचले
कहै दिवाळी अंकही वाचले
सध्या "काऊंट ऑफ माँटे क्रिस्टो"चे भाषांतर (परांजपे) वाचत आहे

जेम्स हॅडली चेस चे "गोल्डफिश हॅव्ह नो हिडन प्लेस" हे पुस्तक वाचतोय

भन्नाट आहे

त्याच्याच जोडीला याच महिन्यात प्रकाशित झालेले
संजय सोनवणी यांचे "भारतीय स्वातंत्र्याचे प्रणेते ||महाराजा यशवंतराव होळकर||" हेही पुस्तक वाचतो आहे.

'शुअरली यू आर जोकींग मिस्टर फेनमन' हे पुस्तक वाचतोय सध्या इंग्रजीत.

अलिस्टर मॅक्लिनचे 'द सटन बग' वाचतोय. अनु. अशोक पाध्ये.
संथ सुरुवातीनंतर मॅक्लिनचा थरार. पुस्तक मस्तच आहे.

'द सटन बग' वाचून झाले.
आता प्रतिभा रानड्यांनी लिहिलेलं 'ऐसपैस गप्पा दुर्गाबाईंशी' हे पुस्तक वाचायला सुरुवात केलीय.

सध्या वजन कमी करायचे असल्याने ऋजुता दिवेकरांचे 'डोंट लूज युअर माईंड, लूज युअर वेट' वाचतोय.
काही काही फंडे एकदम अफलातून आहेत. बारीक सदस्यांनीही वाचण्यासारखे आहे.

शापित यक्ष वाचायला घेतले आहे.. धन्य तो बर्टन! असेच म्हणायला भाग पडते आहे.. यावर विस्ताराने नंतर लिहिन.
बाकी बसमधे काहितरी टाईमपास म्हणून डॅन ब्राऊनच डिसेप्शन पॉइंट वाचतो आहे. बाकी काल 'अक्षर' एकदाचा हाती लागला. तेव्हा त्यावर आक्रमण करेनच!

सध्या शिवाजी सावंतांचे 'युगंधर' वाचायला सुरुवात केलीय.