दिगम्भा,

सुंदर पुस्तक दिसते आहे. मी हे पुस्तक नक्की वाचलेलं नाहिये.
पण "महिलांसाठी ५० टक्के जागा राखीव असल्या पाहिजेत." या वाक्यावरुन आणि स्त्री विषयक वेच्यावरुन अलिकडेच स्त्री-पुरुष समानतेचा पुरस्कार करणार्‍या वंदना करंबळेकर यांचे गाजत असलेले "प्रकाशवाटा" हे पुस्तक आपसूकच आठवले.
लोकसत्ता मधे या पुस्तकाबद्दल थोडेसे वाचले होते त्या आधारे हा वेचा "प्रकाशवाटा" मधील आहे असे वाटते.
मी हे पुस्तक नक्की वाचलेले नाहिये.

उत्सुकता लागली आहे हा वेचा कोणत्या पुस्तकातील आहे ते जाणून घेण्याची.
अशी पुस्तके आवडतात मला वाचायला...

उत्तर व्यनी करत आहे
सोप्पंय

वेचा निवडताना गेल्या वेळच्याच अटी स्वतःवर घालून घेतल्या आहेत.

अगदी अगदी!!!!
वेचा सही निवडलात. उत्तर व्यनि करतेच आहे.

निखिल देशपांडे व मस्त कलंदर यांनी अचूक ओळखले आहे.
-दिगम्भा

वेचा एकदम झकास. माझ्याच मनात कधी येणारं काहीबाही कोणी शब्दांकीत केल्यासारखं वाटलं अगदी. वाचलेला नाही हे नक्की, त्यामुळे पास!

वेदश्रीच्या सूचनेनुसार पुस्तक न वाचलेल्यांसाठी संकेत देत आहे -

संकेत १ : पुस्तकलेखक स्त्री आहे व (बहुधा) या पुस्तकामुळे ती महाराष्ट्रभर बहुतेकांना माहीत झाली.

उत्तर शुक्रवारी द्यायचे ठरले आहे.

- दिगम्भा

दिगम्भा,
पुस्तक वाचलेले तर नाहीये, पण एकंदरीत संकेतानुसार कविता महाजनांचे 'ब्र' असावे असे वाटतेय.

वल्ली यांचे उत्तर बरोबर आहे.

पुस्तक "ब्र" - लेखिका कविता महाजन

वेच्याविषयी थोडा खुलासा केला पाहिजे.
प्रथम - साहेब म्हणून ज्याचा उल्लेख आला आहे ती व्यक्ती म्हणजे निवेदिका प्रफुल्ला हिचा भूतपूर्व नवरा.
घटस्फोट झाल्यावरही त्या नवर्‍याची तिच्या मनात किती दहशत आहे हे आपण पाहू शकतो.
दुसरे - वेच्यात तिने हाती घेतलेल्या इतर कामाचा उल्लेख फारच ओझरता आला आहे, पण प्रत्यक्ष पुस्तकात तो भाग ८०-९० टक्के जागा व्यापतो.
निवेदिकेने एका अशासकीय संस्थेद्वारे (एन जी ओ) काम करायला सुरुवात केली आहे व त्यासाठी ती सरपंचादि शासकीय पदावर पोचणार्‍या आणि पोचू इच्छिणार्‍या स्त्रियाच्या अनुभवांचे सर्वेक्षण करते आहे. या सर्व अनुभवाविषयी हे पुस्र्तक आहे.

यात दोन पातळ्यांवरचा संघर्ष आहे. एक पुरुषी सत्तेच्या राजकारणात स्त्रियांनी आपले स्थान मिळवण्याचा व राखण्याचा भाग आहे. दुसरे निवेदिकेने आपल्या कुटुंबातील दहशतीखाली ठेवू पहाणार्‍या नवरा व मुलगा यांच्या पार्श्वभूमीवर निर्भय होण्याचा केलेला प्रयत्न आहे.
जिथे "ब्र" ही काढू दिला जात नाही तिथे पहिला ब्र हा उद्गार काढणे हेच महत्वाचे असते. असा दोन्ही पातळ्यांवरील प्रयत्न हाच या पुस्तकाचा विषय आहे.
याला कादंबरी म्हणता येईल की नाही हे सांगणे कठीण, पण निदान शहरी मध्यमवर्गीय वाचकाला तरी यात एक वेगळे जग पहायला मिळते हे खरे.

"शब्द हीच आपली पहिली आणि शेवटची कृती."

- दिगम्भा

या पुस्तकाचा नंदनच्या लेखणीतुन परिचय इथे वाचता येईल.