".... मी काय म्हणतो ते नीट ध्यानात घे. उद्या तू प्रमुख होशील. तुला त्या सापांवर सत्ता गाजवायची आहे. सत्ता आणि स्वप्ने एकत्र नांदू शकत नाहीत. अशातर्‍हेने स्वप्न बाळगून राहणारा साप तुझ्या सत्तेखाली सौम्यपणे राहील असे का तुला वाटते? अशातर्‍हेने मनाला पंख फुटले, की ते संपत्ती काय, सत्ता काय, त्यांच्या जाळ्यात राहू शकत नाही. तेव्हा ज्याज्या वेळी तुला अशा स्वप्नांची बीजे दिसू लागतील, त्यात्या वेळी तू सत्ताधारी या नात्याने ती निष्ठुरपणे ठेचून काढली पाहिजेस. या गोष्टीचा तू स्वत:ला कधी विसर पडू देऊ नकोस.
"परंतु त्याच वेळी आणखी एक गोष्ट तू ध्यानात धरायला हवी. तू सत्ताधार्‍याप्रमाणेच एक व्यक्तीदेखील आहेस आणि अशा एखाद्या वेड्या, विलक्षण दिवसाच्या आभाळात रात्रीच्या चांदण्या पाहणार्‍या स्वप्नाखेरीज व्यक्तीच्या जीवनाला मात्र प्राण नाही. तेव्हा स्वत:च्या आयुष्यात मात्र तू असल्या स्वप्नाला फार कोवळेपणाने जपले पाहिजेस. लक्षात ठेव, असले स्वप्न सत्तेने वा बळाने निर्माण करता येत नाही. ज्याप्रमाणे असल्या स्वप्नावर कसली सत्ता चालत नाही, त्याप्रमाणे कोणी त्यांना अटकावदेखील करू शकत नाही; परंतु त्यांची देणगी भयंकर असते, मन सतत जळत राहते, रक्ताचे पाणी होते. जणू हे आधीच पुरेसे नसल्याप्रमाणे, असले स्वप्न येते, ते सोबत अशक्यतेची छाया घेऊनच. सहजासहजी प्राप्त होणार्‍या, हात उंच करताच आवाक्यात येणार्‍या स्वप्नांसारखे मलिन, क्षुद्र या जगात काहीच नसेल. जर असले एखादे स्वप्न तुझ्या आयुष्यात आलेच तर त्याचा ताप, त्याची अशक्यता यांसह तू त्याचे आतल्या मनात कृतज्ञतेने स्वागतच कर; नाहीतर आपली निवड झाली नाही, असे स्वीकारून समजूतदारपणा दाखव."

पहिला क्लू (१७.०८.२०१० संध्याकाळ) - अस्सल मराठी पुस्तकातील वेचा आहे..मूळातूनच!
दुसरा क्लू (१८.०८.२०१० सकाळ) - कथासंग्रह
तिसरा क्लू (१८.०८.२०१० दुपार) - लेखक - जी. ए. कुलकर्णी! (सौजन्य : वल्ली)