संकेतः अतिशय गाजलेले असे हे पुस्तक आहे. लेखनशैलीवरुनच लक्षात यावे. हे पुस्तक म्हणजे लेखकाची ओळख आहे, अजून संकेताची गरज आहे? वेचा बारकाईने वाचा, वेच्यातच भरपूर संकेत आहेत ...

संकेत क्र. १: काही शब्द ठळकवले आहेत त्यावरुन लेखनशैलीचा अंदाज यावा. व त्यातील एका शब्दाने सगळा गुंता सुटावा
संकेत क्र. २: लेखकाने चितारलेले शाळकरी जीवनातले हे पात्र मराठी साहित्यविश्वात अजरामर झाले आहे.
संकेत क्र. ३: लेखकाच्या या पात्रावर बेतलेल्या पुढील कादंबर्‍याही तितक्याच प्रसिद्ध आहे. किंबहुना कादंबर्‍यांच्या नावापेक्षा हे पात्रच लोकांना जास्त माहिती आहे
संकेत क्र. ४: (शेवटचा संकेत) यांना या पुस्तकासाठी व त्याच्या पुढील कादंबरीसाठीही 'महाराष्ट्र राज्य पुरस्कार' मिळाला होता. शिवाय यांच्या आई एक प्रसिद्ध कवयित्री होत्या. (अजून संकेत द्यायची गरज आहे काय )

संकेत गरज पडली तर अवश्य देईनच पण अशोक काका, निवांत पोपट, यशोधरा, वल्ली, ऋ, मिहिर, चित्रा, मणिकर्णिका, मनिष, देवेन्द्र या सर्वांना संकेत न देताही ओळखता यावे.
((चुकून एखादे नाव राहिले तर चुभूदेघे)

बाकी इतर जुन्या सदस्यांपैकी (जसे चिंजंतु, नन्दन, दिगम्भा,इ...इ... ) सर्वांनी पुविवर लवकर हजेरी लावावी ही अपेक्षा

वेचा:
--------------------------------
कालच्या त्या कवितेतल्या ओळी मला आठवल्या:
उथळ वाहे पाणी
नितळ थंडगार
नाचता त्यात फार
मौज वाटे...

सांगितलं की नाही? अगदी माझीच कविता असल्यासारखी. पण तेवढा नाचायचा भाग सोडायला पाहिजे. त्या लाटांचे ते मऊ मऊ हात तुडवायचे? नाही बा. त्यापेक्षा काठावरुनच पाहायला बेष्ट.
तळ्याला वळसा घालून पुढं निघाल्यावर पलिकडून येणारा वारा एकदम कोणता तरी एक खूप खूप जुना वाटणारा, हिरवा वास घेऊन येतो. तळ्याचा, पाण्याचा, गवताचा आणि कसला कसला तो वास आम्हांला आमच्या रांगेतून ओढून तळ्याकडं घेऊन हाईल असं वाटतं नेहमी.
तळं संपलं की मग पुन्हा झाडं, गवत आणि कसली कसली फुलं. मॅडसारखे इकडं तिकडं उडणारे चतुर आणि फुलपाखरं.
तिथून पुढं गेलं की तो तळ्याचा वास बंद. मग ड्रिलचा वास. धुळीचा.
तळ्याच्या काठावरुन जाताना पोरांचा दंगा एकदम बंद. आवाजच नाही. नुसते डोळे इकडं तिकडं. त्या तळ्यांत कोणीतरी एक बाई बुडून मेलेली. ती अजुनी त्या तळ्याच्या पाण्यातच राहते असं शाळेतली पोरं सांगतात. कधी कधी ती तळ्यातून बाहेर येते. मग तिची पावलं तळ्याकाठच्या ओल्या मातीत उठलेली दिसतात म्हणे. अमावस्या असेल त्या मंगळवारी रात्री तळ्याच्या काठावर ती येते आणि तळ्याला फेर्‍या मारते.

--------------------------------

पहिला विजेता आहे मिहिर. संकेत न देताही त्याने ओळखले आहे ... अभिनंदन मिहिर.

दुसरी विजेती आहे मणिकर्णिका. तिनेही संकेत जाहीर करण्यापूर्वी ओळखले... अभिनंदन मणि

तिसरी विजेती आहे चित्रा. तिनेही बरोबर उत्तर ओळखले होते. चित्रा अभिनंदन

चौथा विजेता आहे मनिष. त्यानेही उत्तर बरोबर ओळखले आहे.... अभिनंदन मनिष..

पाचवे विजेते आहेत देवेन्द्र प्रभुणे. अपेक्षेप्रमाणे देवेन्द्र यांनीही अगदी बरोबर उत्तर ओळखले आहे. अभिनंदन देवेन्द्र

सहावा विजेता आहे ऋषिकेश. त्यानेही उत्तर अगदी बरोबर ओळखले आहे. अभिनंदन ऋ.

माफ करा. निवांत पोपट यांचेही नाव द्यायचे राहिले. त्यांनी लेखक अगदी बरोब्बर ओळखला होता. फक्त पुस्तकाचे नाव सांगायचे बाकी होते. लेखक ओळखला की पुस्तक ओळखणे काही अवघड नव्हतेच तेव्हा निपो देखील या कोड्याचे विजेते आहेतच.

कोड्याचे उत्तर :
पुस्तकाचे नाव : वनवास
लेखक : प्रकाश नारायण संत ( ज्येष्ठ कवयित्री इंदिरा संत यांचे सुपुत्र)
आवृत्ती : १२ वी
वेच्याचे पुस्तकातील स्थानः पान क्र. ११३ व ११४
पुस्तकातील अजरामर झालेले पात्र : लंपन
वनवास व शारदासंगीत या २ पुस्तकांसाठी संतांना महाराष्ट्र राज्य पुरस्कार मिळाला आहे.

वाचले नसल्यास अवश्य वाचा. संग्रहात नसल्यास अवश्य घ्या
बाकी लंपन प्रेमी सांगतीलच

वनवास या पुस्तकातील काही पाने बुकगंगा साईट वर येथे वाचायला मिळतील