पाडगावकरांच्या पटकन आठवतायत त्या आवडत्या ओळी देतो:

================
आपण असतो उभे एकमेकांजवळ एकमेकांशिवाय.
तरीही ओळखतो भुकेचा वास.इच्छांचे वळसे.
हिशोब करीत करीत जपुनच घसरतो.
गरजांच्या मिठयांनी गरजाच प्रसवतो.
आणि यातले नसते काहिच आपल्या स्वाधीन.
एकमेकांजवळ. एकमेकांना. एकमेकाने.एकमेकांहून.
एकमेकांआत : एकमेकांशिवाय.
================
सलाम प्यारे भाइयों और भैनों,सबको सलाम,
अनेक हात असते
तर अनेक हातांनी केला असता सलाम,
लेकिंन माफ करना भाइयों,
हात तर दोनच
आणि त्यातला डावा
लाथेच्या भयाने
ठेवलेला गांडीवर
म्हणून फक्त ऊजव्या हाताने सलाम,
सलाम,सबको सलाम,
भाइयों और भैनों,सबको सलाम.
===========

सुंदर! अती सुंदर!!

पाडगावकरांची कविता. साधेपणा हा मला सगळ्यात भावणारा गुण .. आता लगेच आठवणार्‍या ऑम्लेट या कवितेतले हे कडवे बघा ..

कोंबडीच्या अंड्यामधुन
बाहेर आले पिल्लु
होते अगदी छोटे
आणि उंचीलाही टिल्लु

सहज साधी सुंदर कविता !

पाडगावकरांचे दासबोधाचे विडंबन असलेला 'उदासबोध' पूर्वी वाचला होता. सहजसोप्या भाषेमुळे खूपच आवडला होता.
पाडगावकरांबाबतच्या दिर्घ लेखाची वात पाहात आहे रे ऋ.

ऋ,

छान धागा काढला आहेस.

पाडगांवकरांची 'जिप्सी' हा कवितासंग्रह वाचला आहे. तेव्हाच एक वेगळ्या उंचीवरच्या कविता लिहिणारा कवी म्हणून पाडगांवकरांची ओळख झाली.

सांग सांग भोलानाथ हे बालगीत तर सर्वांना माहिती आहेच
तसेच अशी पाखरे येती आणिक स्मृति ठेवुनी जाती हे व अशी कित्येक सुमधुर गीते सर्वांना माहिती आहेतच

पण जिप्सी एक वेगळ्या प्रकारचा कवितासंग्रह आहे.
त्यातील जिप्सी कवितेतील मला सर्वात जास्त आवडलेल्या ओळी देतो.
संपूर्ण कविता इथे वाचता येईल

एक जिप्सी आहे माझ्या खोल मनात दडून
......
......

आणि पुढें कशासाठीं गेलॊ घर मी सोडून !
सारीं सारीं सुखे होतीं, काही नव्हतेंच न्य़ून
पण खोल खोल मनीं कुणी तरी होतें द:खी
अशा सुखांत असून जिप्सी उरला असुखी
दिसूं लागले डोंगर जरा मिटता लोचन
तिथें कुणी तरी मला नेऊं लागलें ओढून
मिटलेल्या डोळ्यांपुढें खळखळणार्‍या लाटा …
खळखळणारी पानें … दूर पळणार्‍या वाटा
वाटांसवें त्या पळालों सारें काहीं झुगारून
एक जिप्सी आहे माझ्या खोल मनांत दडून

- मंग॓श पाडगांवकर (१९५२)

केस चिंब ओले होते थेंब तुझ्या गाली
ओठावर त्यांची माझ्या किती फुके झाली...च्जित्रमय रचना!!!!

सांगा कसं जगायचं?
कण्हत कण्हत
कि गाणं म्हणत?
तुम्हीच ठरवा!

डोळे भरून
तुमची आठवण
कोणीतरी काढतच ना?
उन उन
दोन घास
तुमच्यासाठी वाढतच ना?

शाप देत बसायचं
कि दुवा देत हसायचं?
तुम्हीच ठरवा?

काळ्याकुट्ट काळोखात
जेंव्हा काही दिसत नसत,
तुमच्यासाठी कोणीतरी
दिवा घेवून उभ असत?

काळोखात कुढायचं
कि प्रकाशात उडायचं?
तुम्हीच ठरवा!

पायात काटे रुतून बसतात
हे अगदी खरं असत;
आणि फुलं फुलून येतात
हे काय खरं नसत?

काट्यासारखं सलायचं
कि फुलासारखं फुलायचं?
तुम्हीच ठरवा!

पेला अर्धा सरला आहे
असं सुद्धा म्हणता येत;
पेला अर्धा भरला आहे
असं सुद्धा म्हणता येत!

सरला आहे म्हणायचं
कि भरला आहे म्हणायचं?
तुम्हीच ठरवा!